Іосіф Уладзіміравіч Гурка

Іосіф Уладзіміравіч Гурка (28 ліпеня 1828 — 28 студзеня 1901) — расійскі дзяржаўны і ваенны дзеяч. Генерал-фельдмаршал (1894).

Іосіф Уладзіміравіч Гурка
руск.: Иосиф Владимирович Гурко
Дата нараджэння16 (28) ліпеня 1828[1]
Месца нараджэння
Дата смерці15 (28) студзеня 1901[1] (72 гады)
Месца смерці
БацькаУладзімір Іосіфавіч Гурка[d]
МаціTatyana Gurko[d]
ЖонкаMaria Gurko[d]
ДзеціУладзімір Іосіфавіч Гурка[d], Васіль Іосіфавіч Гурка[d] і Дзмітрый Іосіфавіч Гурка[d]
Альма-матар
Грамадзянства
Род войскаўкавалерыя, Генеральны штаб
Званнегенерал-фельдмаршал
КамандаваўКонна-грэнадзёрскі лейб-гвардыі полк,
1-я брыгада 2-й гвардзейскай кавалерыйскай дывізіі,
2-я гвардзейская кавалерыйская дывізія,
Адэская ваенная акруга,
Варшаўская ваенная акруга
Бітвы/войныРуска-турэцкая вайна 1877—1878
Узнагароды і званні
Ордэн Святога Андрэя Першазванага
Ордэн Святога Андрэя Першазванага
Ордэн Святога Георгія II ступені
Ордэн Святога Георгія II ступені
Ордэн Святога Георгія III ступені
Ордэн Святога Георгія III ступені
Ордэн Святога Уладзіміра I ступені
Ордэн Святога Уладзіміра I ступені
Ордэн Святога Уладзіміра III ступені
Ордэн Святога Уладзіміра III ступені
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага з дыяментамі
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага з дыяментамі
Ордэн Белага арла
Ордэн Белага арла
Ордэн Святой Ганны I ступені
Ордэн Святой Ганны I ступені
Ордэн Святой Ганны II ступені
Ордэн Святой Ганны II ступені
Ордэн Святой Ганны III ступені
Ордэн Святой Ганны III ступені
Ордэн Святога Станіслава I ступені
Ордэн Святога Станіслава I ступені
Ордэн Святога Станіслава II ступені
Ордэн Святога Станіслава II ступені
Залатая зброя «За адвагу» з дыяментамі
Залатая зброя «За адвагу» з дыяментамі
Ордэн Чырвонага арла 1-й ступені
Ордэн Чырвонага арла 1-й ступені
Ордэн Чырвонага арла 2-й ступені
Ордэн Чырвонага арла 2-й ступені
Ордэн «Pour le Mérite»
Ордэн «Pour le Mérite»
Вялікі крыж ордэна Саксен-Эрнесцінскага дому
Кавалер Вялікага крыжа Аўстрыйскага ордэна Леапольда
Кавалер Вялікага крыжа Аўстрыйскага ордэна Леапольда
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Франца Іосіфа
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Франца Іосіфа
Вялікі крыж ордэна ДанеброгаВялікі крыж ордэна Такоўскага крыжа
Ордэн Князя Данііла I 1-й ступені
Ордэн Князя Данііла I 1-й ступені
Крыж «За пераход цераз Дунай» (Румынія)
Крыж «За ваенныя заслугі» 1-га і 2-га класа (Мекленбург-Шверын)
Медаль «За адвагу» (Чарнагорыя)
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Біяграфія

Нарадзіўся ў шляхецкай сям’і Рамейкаў-Гуркаў. Скончыў Пажаскі корпус (1846). Удзельнік Крымскай вайны (1853—1856). Вызначыўся ў руска-турэцкай вайне (1877—1878). На чале расійскіх і балгарскіх войск вызваляў г. Тырнава, захапіў турэцкія ўмацаванні Горны Дубняк і Тэліш, акружыў Плеўну.

У снежні 1877 г. 70-тысячная расійская армія і атрады балгарскіх апалчэнцаў на чале з I. У. Гуркам у 30-градусны мароз пераадолелі Балканы праз цяжкадаступны Чур’якскі перавал і 23 снежня (4 студзеня) 1878 г. авалодалі Сафіяй, разбілі турэцкія войскі каля Ташкісена, Філіпопаля, авалодалі Адрыянопалем.

Пасля вайны І. У. Гурка памочнік галоўнакамандуючага войскамі гвардыі і Санкт-Пецярбургскай ваеннай акругі, часовы генерал-губернатар Пецярбурга, Адэсы і камандуючы войскамі Адэскай ваеннай акругі. У 1883—1894 г. генерал-губернатар Прывіслінскага краю і Варшавы, камандуючы войскамі Варшаўскай ваеннай акругі. Член Дзяржаўнага Савета. Ствараў за заходняй граніцы Расійскай імперыі ўмацаваныя раёны і стратэгічныя дарогі. З 1894 г. у адстаўцы.

14 мая 1896 года, у дзень каранацыі Мікалая II, стаў кавалерам ордэна Св. Андрэя Першазванага і ў тым жа годзе быў прызначаны шэфам 14-га стралковага батальёна, які ўваходзіў у склад 4-й стралковай брыгады, якая заслужыла пад яго пачаткам ў 1877 годзе мянушку «жалезнай брыгады». Сярод іншых узнагарод: ордэн Белага арла (30 жніўня 1882 г.), Св. Аляксандра Неўскага (30 жніўня 1884 г., алмазныя знакі да гэтага ордэну былі ўручаны 30 жніўня 1887 г.), Св. Уладзіміра I ступені (30 жніўня 1891 г.).

Пасяліўшыся ў сваім маёнтку імя Сахарава Цвярской губерні (зараз гэта асобна размешчаны пасёлак у межах горада Цвер), памёр тут 15 студзеня 1901 года.

У 1983 годзе ў Сахарава ўсталяваны помнік фельдмаршалу[2].

Узнагароды

  • ордэн Святога Андрэя Першазванага
  • ордэн Белага арла
  • ордэн Святога Аляксандра Неўскага
  • ордэн Святога Уладзіміра I ступені

Зноскі

Літаратура

  • 536. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 5. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 5).
  • Марціновіч А. А. Як Гурка ворагаў граміў: нарыс: Для сярэдняга школьнага ўзросту / Мастак У. М. Аніська — Мн.: Мастацкая літаратура, 2003. — 135 с.
  • Мельцер Д. Б. Белоруссия и Болгария: Дружба вечная, нерушимая. — Мн., 1981. — С. 54, 57. (руск.)
  • Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Лёзненскага раёна / рэдкал. І. П. Шамякін [і інш.]. — Мн., 1992. — 591 с.
🔥 Top keywords: Галоўная старонкаАдмысловае:RecentChangesАдмысловае:SearchКарлес ПучдэмонВасіль БыкаўКупаллеВалерый Станіслававіч МянжынскіФелікс Эдмундавіч ДзяржынскіУННВУдзельнік:ZlyiLev/Парламенцкія выбары ў Італіі (2022)o67n9Марат Сяргеевіч МаркаўДругая сусветная вайнаБеларусьВікіпедыя:ФорумПравы чалавека ў БеларусіSpecial:SearchСправы па абвінавачванню ў тэрарызме ў Беларусі ў 2020—2021 гадахУладзімір КараткевічВікіпедыяВікіпедыя:СупольнасцьМайк ПампеаСпіс беларускіх імёнРыгор БарадулінЛюдзі на балоце (раман)Шаблон:РэвалюцыяЛіцэй Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэтаШаблон:Выбраны зместНародная дэмакратыяБеларуская моваЯкуб КоласМікалай Багданавіч ЭнгельгартМодуль:NavboxФранцыск СкарынаВялікае Княства ЛітоўскаеІван НавуменкаВікіпедыя:ДаведкаМАЗ-5335 (сямейства)Вікіпедыя:Адмова ад адказнасці